Μετάφραση: fata morgana
65 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Χένρι, είναι ώρα.
- Ποιο είπες ότι κουνήθηκε; - Εκείνο στα αριστερά.
Είσαι μπαμπάς.
Είσαι μαμά...
Βρε πονηρούλα!
Γεια σου, Λίμπι.
Λίμπι...
Γεια σου, Μπακ.
Έχει τα δικά σου μάτια.
Φύγε από δω, πειραχτήρι!
Εντάξει! Αυτό θα είναι μεγάλο!
Γεια σου, Άρλο.
Έλα, βγες.
Τι ωραίος που είσαι!
Μπακ!
Αυτό είναι το βουνό Οδοντόνυχας. Και αυτό είναι το αγρόκτημά μας.
Και θα το φροντίζουμε όλοι μαζί.
- Τι; - Σου την έφερα!
Λίμπι!
Σου την έφερα και εγώ!
Μαμά, τελείωσα με το πότισμα!
Μπράβο, Λίμπι. Μπακ, γύρνα στις δουλειές σου!
- Τι;! - Ευχαριστώ, Μπακ.
Μα εγώ... Εγώ...
Είσαι έτοιμος.
Δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο, μαμά;
Εμπρός, πήγαινε.
Εντάξει.
Ποιος είναι εκεί;
Γεια σου, Γιούστις.
Κόλλησες, μικρούλη;
Στάσου να σου το φτιάξω. Είσαι ελεύθερος.
Άντε, κουνήσου. Πήγαινε να βρεις το μπαμπά σου και τη...
Μαμά σου!
Το ποτάμι δεν είναι μέρος όπου μπορείς να παίζεις, Άρλο.
Να προσέχεις. Ποιο είναι το πρόβλημα;
Μπαμπά, η Χενριέτα είναι η χειρότερη στο κοτέτσι!
Χτες είπες ότι η Απόδαρη Φραν ήταν η χειρότερη.
Μα έχει μόνο ένα πόδι.
Δε χρειάζεται να τις συμπαθείς, Άρλο.
Απλά χρειάζεται να τις ταΐζεις.
Αυτό μάλλον μας κάνει.
Λοιπόν, αυτό θα εμποδίσει τα παλιο- πλασματάκια να μας κλέβουν το φαγητό.
Επειδή έκανα αυτή την αποθήκη 100% ασφαλή από ζωάκια.
Βάλε το σημάδι σου εκεί, Χένρι. Το κέρδισες με τον κόπο σου.
Ναι, μπαμπά, καν' το! Έλα! Ναι!
Μόνο αν η μαμά σας το κάνει πρώτα.
Αν κάποιος έχει κερδίσει ένα σημάδι με τον κόπο του εδώ, είναι αυτή!
Έβαλες το σημάδι σου πιο ψηλά από το δικό μου;
Τι; Όχι! Είναι απλά η γωνία που το κοιτάς.
Η "γωνία", ε;
Και εγώ! Εγώ, εγώ, εγώ! Σειρά μου! Σειρά μου!
Περιμένετε λιγάκι. Δεν είναι τόσο εύκολο.
Πρέπει να κερδίσετε το σημάδι σας κάνοντας κάτι μεγάλο.
Κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό σας.
Μια μέρα όλοι θα κάνετε το σημάδι σας.
Και ανυπομονώ να το δω...
Έτσι καθαρίζεις ένα χωράφι. Μπράβο σου, Μπακ.
Θα τη βρει την άκρη. Θα είναι μια χαρά.
Εμπρός, Μπακ. Το κέρδισες.
Καλή δουλειά, γιε μου.
Το έχεις, Λίμπι!
Ακόμα λίγο μόνο.
- Τέλεια. - Κέρδισες το σημάδι σου, γλυκιά μου.
Άρλο!
Θα το βρει.
Εντάξει, κότες, ήρθε η ώρα να ταϊστείτε!
Άρλο.
- Έλα εδώ... - Μπακ! Τι συνέβη;
Ήρθα να σε βοηθήσω με τις δουλειές σου...
Και μετά μου επιτέθηκαν.
Θα γίνεις καλά.
Πες στη μαμά ότι την αγαπάω...
Βλέπω ένα φως...
Πάω να φέρω βοήθεια!
Έπρεπε να δεις τη φάτσα σου!
Έπρεπε να το είχα φανταστεί!
- Πάντα πρέπει να με πειράζεις! - Εγώ;
Έκανες χάλια τις δουλειές σου και όλων των άλλων.
- Είσαι τόσο φοβητσιάρης! - Μπακ!
Δεν είμαι φοβητσιάρης! Και θα κάνω το σημάδι μου!
Όπως το έκανες εσύ, και η Λίμπι, και όλοι!
Θα το κάνεις, καλό μου. Απλά χρειάζεσαι λίγο παραπάνω χρόνο.
Ξέχνα το. Έτσι και αλλιώς δεν το θέλω καν αυτό το χαζό σημάδι.
Έχω μια ιδέα.
Άρλο. Άρλο. Ξύπνα.
Έλα μαζί μου.
- Πού πάμε; - Θα δεις.
Εντάξει, τώρα πήγαινε μια βόλτα εκεί έξω.
- Μοναχός μου; - Εμπρός.
Μπαμπά. Μπαμπά.
Ηρέμησε. Πάρα ανάσες.
Μερικές φορές πρέπει να περάσεις μέσα από το φόβο σου,
για να δεις την ομορφιά από την άλλη πλευρά.
Σου έχω μια νέα δουλειά για αύριο.
Δηλαδή αν ακόμα θέλεις να κάνεις το σημάδι σου.
Τα παλιοπλασματάκια από την άγρια φύση περνάνε το φράχτη και τρώνε το φαγητό μας,
και με έχουν σκάσει!
Αν συνεχιστεί αυτό,
δε θα έχουμε αρκετό φαγητό να αντέξουμε το χειμώνα.
Γι' αυτό το λόγο εσύ θα πιάσεις αυτό το ζωάκι.
Και τότε καταφτάνει ένα πλασματάκι...
Και μ' αυτό τον τρόπο θα τελειώσεις τη δουλειά.
Όταν έχεις κανονίσει το πλασματάκι,
θα βάλεις το σημάδι σου στην αποθήκη ακριβώς δίπλα στο δικό μου.
Θα κανονίσω το πλασματάκι, μπαμπά. Δε θα δει από πού του ήρθε.
Τι κάνεις βρε ζουζούνι;
Φύγε από δω!
Προχωράμε μπροστά, φυλλαράκι! Προχωράμε μπροστά!
Είσαι νεκρό, πλασματάκι!
Εντάξει. Είσαι ελεύθερος.
Τι κάνεις; Απλά φύγε! Τρέχα!
Μείνε πίσω! Φύγε!
Άρλο!
Γιατί το άφησες να φύγει;
Δάγκωνε, και ερχόταν καταπάνω μου, και στρίγγλιζε, και...
Είχες μια δουλειά να κάνεις!
Πρέπει να ξεπεράσεις το φόβο σου, Άρλο, αλλιώς δε θα επιβιώσεις εκεί έξω.
Έλα.
Θα τελειώσουμε τη δουλειά σου τώρα κιόλας.
- Εκεί έξω; - Προχώρα!
Μα, μπαμπά, τι θα γίνει αν χαθούμε;
Αρκεί να βρεις το ποτάμι,
μπορείς να βρεις το δρόμο για το σπίτι.
Τι βλέπεις;
Ίχνη;
Και το νερό τα ξεπλένει, πρέπει να βιαστούμε!
Το χάνουμε!
Άρλο, προχώρα!
Μπαμπά, περίμενε!
Άρλο, δε σου είπα να μη μένεις...
Δεν... Δεν πειράζει.
Δεν πειράζει, Άρλο. Συγνώμη.
Απλά ήθελα να ξεπεράσεις το φόβο σου.
Το ξερω ότι το έχεις μέσα σου.
Όμως εγώ δεν είμαι σαν και εσένα.
Είσαι σαν εμένα και πολύ περισσότερα.
Νομίζω ότι φτάσαμε αρκετά μακριά σήμερα.
Ο καταιγίδα χειροτερεύει. Πάμε σπίτι.
Άρλο, κουνήσου!
Τρέχα, Άρλο!
Μπαμπά!
Μπαμπά! Μπαμπά! Μπαμπά!
Μαμά!
Αν δεν μαζέψουμε αυτή τη σοδειά πριν από το πρώτο χιόνι,
δε θα έχουμε αρκετό φαγητό για το χειμώνα.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο χωρίς το μπαμπά,
αλλά χρειάζομαι να κάνεις περισσότερα, Άρλο.
Μην ανησυχείς, μαμά. Δε θα μας αφήσω να πεθάνουμε από την πείνα.
Είσαι καλός γιος.
Εσύ!
Έχεις πολύ θράσος που ξανάρθες εδώ!
Εσύ φταις για όλα!
Ο μπαμπάς μου θα ήταν ακόμα ζωντανός, αν δεν ήσουν εσύ!
Βοήθεια!
Μαμά! Μαμά!
Μαμά!
Μαμά;
Μαμά!
Εσύ!
Έπρεπε να σε είχα σκοτώσει από την πρώτη φορά!
Εσύ φταις για όλα.
Έλα εδώ! Έλα εδώ!
Φύγε! Φύγε! Φύγε! Φύγε! Φύγε!
Έτσι μπράβο! Καλύτερα να τρέξεις!
Πού βρίσκομαι; Πού είναι το σπίτι μου;
Αρκεί να βρεις το ποτάμι,
πάντα μπορείς να βρεις το σπίτι σου.
Πάλι εσύ;
Φύγε από δω.
Σου είπα να μείνεις μακριά μου...
Και πάλι θα σε ζουλήξω μέχρι να πεθάνεις.
Αλλά πριν το κάνω, μπορείς να μου βρεις ακόμα λίγα;
Να. Και άλλα από αυτά.
Ξέρεις...
Όχι. Σταμάτα. Τι κάνεις;
Περίμενε! Μπορείς να με πας στα μούρα;
Πού πηγαίνεις;
Το ήξερα.
Θα πεθάνω εδώ πέρα. Εξαιτίας σου.
Τι κάνεις; Όχι, όχι! Σταμάτα!
Όχι! Σταμάτα!
Βρε παλιο... Γύρνα πίσω!
Μούρα!
Τι έχεις πάθει;
Είναι εκεί ακριβώς! Τρελό ζωάκι!
Γεια σου.
Γεια;
Σε παρακολουθούσαμε.
Νομίζαμε ότι θα πεθάνεις, αλλά τελικά δεν πέθανες.
Εκείνο το πλάσμα σε προστάτεψε.
Γιατί;
Δεν ξέρω.
Πάω σπίτι μου. Ξέρετε από πάει ο δρόμος για το βουνό Οδοντόνυχας;
Καλή ιδέα. Τον θέλουμε.
Γιατί;
Επειδή είναι τρομακτικά εκεί έξω.
Μπορεί να με προστατέψει όπως οι φίλοι μου.
Αυτός είναι ο Τσαντίλας.
Με προστατεύει από τα πλάσματα που σέρνονται μέσα στη νύχτα.
Αυτή είναι η Καταστροφέας.
Με προστατεύει από τα κουνούπια.
Αυτός είναι ο Ονειροθραύστης.
Αυτός με προστατεύει από το να βάζω μη ρεαλιστικούς στόχους.
Και αυτή είναι η Ντέμπι.
Ναι, τον χρειαζόμαστε.
Ποιο είναι το όνομά του;
Το όνομά του;
Τότε θα διαλογιστώ πάνω σ' αυτό.
Τον ονομάζω - τον κρατώ.
Φονιάς!
Θηρίο...
Δολοφόνος!
Ανατριχίλας!
- Νεκροθάφτης; - Ψείρα;
- Αιμορροΐδα! - Τσιλιβήθρα!
- Φρανκ! - Βρομύλος!
- Μανιακός! - Φάνκι!
- Βάιολετ. - Ακίδα.
- Τρελοκομείο! - Σποτ!
Σποτ! Έλα εδώ! Σποτ, έλα εδώ.
Ονομάστηκε. Είναι προφανές ότι εσείς οι δυο συνδέεστε.
Μπράβο σας.
Στο μονοπάτι σου προς το βουνό Οδοντόνυχας
αυτό το πλάσμα θα σε κρατήσει σώο και αβλαβή.
Μην τον χάσεις ποτέ.
Όχι. Όχι. Δεν μπορείς να τον πάρεις, Ντέμπι.
Όχι, όχι, όχι. Ντέμπι!
Ντέμπι! Σταμάτα! Δεν είναι του επιπέδου σου αυτά.
Όχι! Όχι! Γύρνα πίσω! Ντέμπι!
Πού πας; Πρέπει να γυρίσω σπίτι.
Σποτ, κοίτα εδώ.
Μου λείπει...
Μου λείπει η οικογένειά μου.
Οικογένεια..
Αυτός είμαι εγώ.
Να η Λίμπι.
Και ο Μπακ.
Και η μαμά.
Και...
Και ο μπαμπάς.
Οικογένεια.
Δεν καταλαβαίνεις. Δεν πειράζει.
Ναι. Αυτή είναι η δική σου οικογένεια.
Μου λείπει.
Καλύτερα να σταματήσουμε.
Σταμάτα!
Άρλο, κουνήσου.
Τρέχα, Άρλο!
Πού είναι το ποτάμι;
Έχασα το ποτάμι.
Δε θα βρω ποτέ το σπίτι μου.
Βοήθεια! Βοήθεια! Βοήθεια!
Φίλε, είσαι τραυματισμένος;
Όχι, δεν έχω χτυπήσει.
Ωραία. Ευτυχώς.
Κρύο Μέτωπο, Νεροποντή,
συνεχίστε να ψάχνετε για χτυπημένους.
Περίμενε. Έχω χαθεί. Το βουνό Οδοντόνυχας.
Εννοείς την οροσειρά με τις τρεις κορυφές;
Ναι! Ναι!
Ναι, έχω πάει εκεί. Αλλά ξέρεις, μικρέ...
Δεν είσαι καν κοντά. Όμως... Ξέρω το δρόμο.
Με λένε Άρλο.
Συγνώμη. Απλά...
Κάποτε είχα και εγώ ένα τέτοιο όνομα.
Αυτό ήταν πριν αρχίσω να ακολουθώ την καταιγίδα!
Την καταιγίδα;
Η καταιγίδα με παρέσυρε. Φοβόμουν για τη ζωή μου.
Η καταιγίδα όμως μου έδειξε μια απολάκυψη.
Και δεν ήμουν πια φοβισμένος!
Εννοείς αποκάλυψη;
Όχι! Απολάκυψη! Εντάξει;
Βρισκόμουν σε ένα πολύ χαμηλό σημείο, σε έναν λάκκο. Καταλαβαίνεις;
Και η καταιγίδα με παρέσυρε προς ένα πολύ υψηλό σημείο,
και μετά με άφησε σε μια ψηλότερη απολάκυψη.
Ναι!
Τότε η καταιγίδα μου έδωσε και το νέο μου όνομα,
επειδή... Πώς το λέμε;
Η καταιγίδα προμηθεύει.
Μπορείς να με λες Μπουμπουνητό.
Μπουμπουνητό. Μπορείς να με βοηθήσεις να πάω σπίτι μου;
Ναι, κοίτα... Ίσως...
Όμως πρώτα πρέπει να εξετάσουμε την περιοχή.
Υπάρχουν πολλοί σε άσχημη κατάσταση
μετά από μια τέτοια καταιγίδα, δεν το ξέρεις;
Μπουμπουνητό, βρήκα κάποιον! Από δω!
Ξέρεις, θα μας ήταν χρήσιμη η βοήθειά σου, φίλε μου.
Ναι! Αυτό είναι φοβερό!
Είναι ένα πλασματάκι.
Ένα ελεύθερο πλασματάκι, χάρη σε σένα.
Ξέρεις, θέλω να σταθώ μια στιγμή,
και να ευχαριστήσω την καταιγίδα γι' αυτό το γεύμα.
Μη νομίζεις ότι μπορείς να τα βάλεις μαζί μου!
Έχω δει το μάτι του κυκλώνα!
Και ξέχασα τι σημαίνει φόβος!
Δε φοβάμαι τίποτα!
Όχι, δεν είπα ότι φοβάσαι.
Για πού το έβαλες, φίλε μου;
Εγώ... Πρέπει να πάω σπίτι.
Και εγώ είπα ότι θα σε πάμε σπίτι σου.
Φίλε μου, έχεις ένα δικό σου πλασματάκι.
Το οσμίζομαι! Ένα από τα ζουμερά.
Πού είναι;
Κρύβεται. Εκεί πέρα. Δίπλα σ' εκείνο το μεγάλο βράχο.
- Η καταιγίδα προμηθεύει. - Όχι!
- Σποτ! - Πιάστε τον!
Πιο αργά! Δεν υπάρχει καμιά κρυψώνα, κίτρινη κοιλιά!
Γύρνα πίσω μ' εκείνο το πλασματάκι!
Βοήθεια! Βοήθεια!
Βοήθεια!
- Είσαι εντάξει, μικρέ; - Ναι.
Τους μισώ αυτούς τους τύπους.
Παλιοψευταράδες, που πάνε και κολλάνε σ' ένα παιδάκι.
Μα τι γλυκούλης που είσαι!
Σε συμπαθεί.
Κοίτα να δεις, Ράμζι. Ακόμα και με τη βρωμοφάτσα σου!
Νας! Όρια! Αυτή είναι η προσωπική μου φούσκα.
Μπα, δεν είναι αυτή η φούσκα σου. Αυτή είναι η φούσκα σου.
Νας, φύγε από τη φούσκα της αδερφής σου.
Δεν έχετε δουλειά να τριγυρνάτε εδώ έξω.
Μάλιστα, κύριε. Δεν έχω. Προσπαθώ να πάω σπίτι μου, αλλά έχασα το ποτάμι.
Σας παρακαλώ, η μαμά μου με χρειάζεται.
Ηρέμησε, μικρέ.
Ξέρεις πού είναι το ποτάμι;
Ποιο ποτάμι; Υπάρχουν ένα σωρό ποτάμια σ' αυτά τα μέρη.
Στο βουνό Οδοντόνυχας. Έχει τρεις κορυφές.
Δεν το ξέρω αυτό το συγκεκριμένο.
Εμείς πηγαίνουμε νότια, σε έναν νερόλακκο.
Έλα μαζί μας. Ίσως εκεί μπορέσει να σε βοηθήσει κάποιος.
Δεν έχουμε χρόνο να νταντεύουμε μωρά,
έχουμε να κυνηγήσουμε τα γελάδια μας.
Ο προκομμένος ο αδερφός μου έχασε όλο το κοπάδι μας σε μια μέρα.
Δεν το έχασα, Ράμζι.
Πόσες φορές πρέπει να σου το πω; Απλά σηκώθηκαν και έφυγαν.
Και πάλι πρέπει να τα βρούμε. Δεν μπορούμε να σε βοηθήσουμε, μικρέ.
Περιμένετε! Αν όμως μπορέσουμε εμείς να σας βοηθήσουμε;
Ο Σποτ μπορεί να μυριστεί τα πάντα. Τον έχω δει να το κάνει.
Μπορεί να βρει τα γελάδια σας.
Έλα, Σποτ! Μύρισέ τα, μικρέ!
Μπράβο, Σποτ!
Κάτι βρήκε.
Να πάρει...
Μικρέ, αν μου κάνεις πλάκα,
θα σε φάω ζωντανό.
Βρήκε το κοπάδι.
Τα βρήκαμε!
Περιμένετε, τα γελάδια έχουν φτερά;
Ζωοκλέφτες...
Ζωοκλέφτες;
Πρέπει να προχωρήσουμε.
Δε βλέπω κανένα ζωοκλέφτη.
Είναι εκεί έξω.
Λοιπόν, πόσο μακριά είπες ότι είναι ο νερόλακκος;
Σου έχω μια δουλειά.
Δεν είμαι και πολύ καλός με τις δουλειές.
Θέλω να κάνεις έναν ελιγμό και να πλησιάσεις την πεύκη απο το πλάι,
να περάσεις από τα γελάδια κρώζοντας και ουρλιάζοντας,
και να ξετρυπώσεις τους ζωοκλέφτες.
Εμείς θα κάνουμε σαματά και θα τους ξαφνιάσουμε.
Τι;
Θέλει απλά να πας σ' εκείνο το βράχο και να τσιρίξεις.
Όμως ποιος είναι εκεί πέρα;
Θα πέσουν καταπάνω σου. Εσύ όμως κράτα τη θέση σου, μην κουνηθείς.
Να μην κουνηθώ; Και αν έχουν νύχια και μεγάλα δόντια;
Μην το πολυσκέφτεσαι.
Γιούχου.
- Τι σκαρφίζεσαι, μικρέ; - Τίποτα.
Τίποτα; Πώς σε λένε;
Άρλο.
Λοιπόν, Άρλο,
δε μου φαίνεσαι σαν να μην κάνεις τίποτα.
Εσένα σαν τι σου φαίνεται να κάνει, Λαρλίν;
Έλα, Μπάμπα, ρώτα με.
Ρώτα με τι νομίζω ότι κάνουν.
Πέρβις! Βούλωσέ το!
Εμένα μου φαίνεται σαν καταπάτηση.
Και τι κάνουμε στους καταπατητές; Πες τους, Ερλ.
Τους σκοτώνουμε!
Σε τσάκωσα!
Νας, το κοπάδι!
Γρήγορα! Πάμε!
Πρόσεχε!
Κανείς δεν κλέβει τα γελάδια μας!
Όποιος το βρει, το κρατάει.
Έλα τώρα. Η μαμά θέλει να παίξει μαζί σου.
Ξέρω ότι είσαι εκεί. Μπορώ να σε μυριστώ.
Να πάρει! Αυτό είναι το αγαπημένο μου δόντι!
Θα το ευχαριστηθώ πολύ να σε σκοτώσω.
Πάμε, πρέπει να οδηγήσουμε αυτό το κοπάδι μακριά από δω.
Πάμε!
Μα τι γλυκούλι που είσαι!
Εσύ και αυτό το πλασματάκι δείξατε αληθινή τόλμη σήμερα.
Θα μπορούσε να μας φανεί χρήσιμος. Τι λες για μια ανταλλαγή;
Θα σου δώσω την αρμόνικά μου ως αντάλλαγμα.
Ευχαριστώ, αλλά τον Σποτ δεν τον αλλάζω.
Έλα εδώ, Σποτ. Έλα εδώ.
Εσύ χάνεις.
Αυτό είναι πολύ καλό. Θα κάνει ωραιότατη ουλή.
Αυτό δεν είναι τίποτα. Κοίτα αυτό!
Έπεσα πάνω σε δεκαπέντε στεγόσαυρους παρανόμους.
Ήταν όλοι τους πιο μεγάλοι και πιο ύπουλοι από μένα.
Τι έγινε;
Τους απέκρουσα, φυσικά. Και εκεί που τους νικούσα,
ένας πήγε και έμπηξε την αγκαθωτή ουρά του
μέσα στο πόδι μου, και μετά την τράβηξε!
Ακόμα δε νιώθω τα δάχτυλά μου.
Το οποίο είναι πολύ χρήσιμο
όταν κλωτσάς στοίβες από σκ...
Ζηλεύει.
Ζηλεύω; Χα!
Μια φορά ένα κοπάδι από αφηνιασμένα κοπάδια ερχόταν καταπάνω μου,
αλλά η ουρά μου είχε κολλήσει ανάμεσα σε ένα βράχο και ένα σκληρό μέρος.
Σίγουρα θα πέθαινα.
Οπότε το έκοψα το καταραμένο το πράγμα με τα δόντια μου!
Ποιος κάνει ένα τέτοιο πράγμα;
Κανείς δεν το κάνει!
Είσαι τρελή!
Εκπλήσσομαι που δεν έχεις καμιά ουλή στα μούτρα σου!
Μπουτς, εσύ πώς απέκτησες την ουλή σου;
Δεν ξέρω αν είσαι έτοιμος γι' αυτή την ιστορία.
Μπορώ να την αντέξω.
Ναι! Πρέπει να του πεις, μπαμπά!
Είναι πολύ καλή!
Είχε 40 βαθμούς υπό σκια.
Περπάτησα για πέντε μέρες χωρίς νερό.
Και τότε την είδα. Μια όμορφη λίμνη.
Έσκυψα για να πιω νερό,
όταν κάτι κροκόδειλοι πετάχτηκαν από κει μέσα!
Ένας κροκόδειλος με δάγκωσε στο πρόσωπο.
Με τίποτα δε θα γλίτωνα να γίνω το γεύμα του, εκτός από ένα πράγμα...
Δεν ήμουν έτοιμος να πεθάνω εκείνη τη μέρα.
Έκοψα τον έναν κροκόδειλο στη μέση με τα δόντια μου,
χτύπησα με την ουρά μου τον άλλον, και τον τελευταίο...
Λοιπόν, εκείνο τον κροκόδειλο τον έπνιξα με το ίδιο μου το αίμα.
Πωπω!χ
Κοιτάξτε, κοιτάξτε, ανατριχιάζω κάθε φορά!
Λατρεύω αυτή την ιστορία!
Δείξ' του το αναμνηστικό σου!
Δεν είναι φοβερό;
Μπορώ να το αγγίξω αυτή τη φορά;
Όχι.
Θα είχατε συμπαθήσει το μπαμπά μου.
Εκείνος δε φοβόταν τίποτα.
Τέρμα, δε θα φοβάμαι τίποτα πια.
Ποιος είπε ότι δε φοβάμαι;
Μα τα έβαλες με έναν κροκόδειλο!
Και είχα κατατρομάξει όταν το έκανα.
Αν δε φοβάσαι μήπως ένας κροκόδειλος σου φάει τη φάτσα,
δεν είσαι ζωντανός.
Άκου, μικρέ. Δεν γλιτώνεις από το φόβο. Είναι σαν τη Μητέρα Φύση.
Δεν μπορείς να τη νικήσεις, ή να τρέξεις πιο γρήγορα από αυτή.
Αλλά μπορείς να το ξεπεράσεις.
Και να ανακαλύψεις από τι στόφα είσαι φτιαγμένος.
Το πρώτο χιόνι.
Είναι νωρίς φέτος.
Και εγώ πρέπει να γυρίσω σπίτι στη μαμά.
Θα σε πάμε στο νερόλακκο.
Η συμφωνία είναι συμφωνία. Το ξημέρωμα φεύγουμε.
Πάμε!
Μικρέ, απόκοψέ τους πριν αποχωριστούν εκείνα τα γελάδια.
Να το!
Το βουνό Οδοντόνυχας!
Εκεί είναι το σπίτι μου!
Πρέπει να πάμε αυτό το κοπάδι νότια.
Εσύ βιάσου να πας στη μαμά σου.
Και μη σταματήσεις για κανένα λόγο!
Ευχαριστώ! Εκτιμώ πολύ που με προσέχατε!
Θα είσαι μια χαρά. Είσαι ένα γερό παιδί.
Είναι πολύ κοντά. Σχεδόν φτάσαμε, Σποτ.
Πρέπει να πάμε σπίτι.
Θα το λατρέψεις, Σποτ.
Θα έχεις ένα ζεστό μέρος να κοιμάσαι, ακριβώς δίπλα μου.
Και όλο το καλαμπόκι που μπορείς να φας.
Υπάρχει πολύς χώρος για να τρέχουμε.
Θα είναι και το δικό σου αγρόκτημα.
Θα το φροντίζουμε μαζί.
Δεν μπορώ.
Όχι!
Σποτ!
Όχι! Σποτ!
Μπαμπά;
Είσαι ζωντανός;
Δεν το πιστεύω. Εσύ είσαι.
Ο φίλος μου! Σποτ!
Με βοήθησε, και τώρα με έχει ανάγκη εκείνος.
Πρέπει να γυρίσουμε πίσω.
Μπαμπά, σταμάτα.
Σταμάτα!
Μπαμπά;
Δεν είσαι εδώ.
Φοβάμαι.
Μα ο Σποτ με χρειάζεται.
Τον κατηγορούσα για ό,τι σου συνέβη,
όμως δεν ήταν δικό του το φταίξιμο.
Οπότε πρέπει να πάω να τον βοηθήσω.
Επειδή τον αγαπάω...
Το ήξερα ότι το έχεις μέσα σου.
Είσαι σαν και εμένα, και πολύ περισσότερα.
Τώρα πήγαινε να φροντίσεις εκείνο το πλασματάκι.
Κάνε πίσω!
Βρε βρε! Κοίτα που έφυγε από το λάκκο!
Πιάστε τον!
Σποτ.
Σποτ!
Η καταιγίδα προμηθεύει.
Σποτ!
Φτάσαμε σπίτι, Σποτ.
Χένρι;
Άρλο.
Άρλο!
Μετάφραση: fata morgana omnia mea mecum porto